Sabado, Pebrero 6, 2021

Popoy Lagman’s Leninist Vision of the Philippine Revolution

Partido Manggagawa (PM)
Labor Party - Philippines

Popoy Lagman’s Leninist Vision of the Philippine Revolution

Today marks the 20th anniversary of the assassination of Filemon “Ka Popoy” Lagman at the hands of enemies of the working class. As a comrade of Popoy, drafting this reply is my personal contribution to commemorating his legacy. An article penned by John Malvar and posted in the World Socialist Website (https://www.wsws.org/en/articles/2020/11/27/lagm-n27.html) slammed Popoy as every bit a Stalinist as his rival Joma Sison. I am tempted to say that Malvar’s article is a slander—but no. Slander is the favorite retort of Stalinists and Maoists like Joma, and even others in the Rejectionist camp who cry “paninirang-puri” (defamation) every time they are criticized for their slogans or tactics. Slander and defamation are the responses of self-proclaimed vanguards who believe that only they possess the correct line and ideas for the revolution. Instead, I’m going to treat Malvar’s criticism as a theoretical polemic against Popoy’s conception of the Philippine revolution.

In his vision of the class struggle of the working class in the Philippines, Popoy consistently advocated for a continuing or permanent revolution that will pass from the democratic to the socialist stage. This conception of a proletarian revolution is undoubtedly Leninist. This is crystal clear from his writings from the period of the split with the Stalinist-Maoist Communist Party of the Philippines (CPP) in the early 1990’s to the founding of a revolutionary party, the Partido ng Manggagawang Pilipino (PMP) in 1999.

In contrast to the Leninist continuing revolution, Joma laid down the Stalinist-Maoist framework of a two-stage revolution that paid lip service to proletarian leadership. In the two-stage revolution, the democratic revolution was disconnected to the socialist stage because the essential requirements for ensuring agency by the working class was missing. In the CPP’s program and practice, the focus, nay obsession, was on national democracy to the detriment of a socialist platform. It organizes and mobilizes workers on the basis of a program of national democracy not socialism. Instead of concentrating on the class struggle of the proletariat, the CPP sought to directly organize all the “democratic” classes from the peasantry to the petty bourgeoisie to what it called the national bourgeoisie. The proletarian leadership in the two-stage revolution is therefore only by proxy, through the CPP directly organizing other classes, not directly by a class conscious working class movement that inspires and allies the revolutionary peasantry.

How was it possible then for Malvar to accuse Popoy of being a Stalinist rival of the CPP? By simply glossing over Popoy’s ideas in the “Counter-Theses” and imposing a preconceived notion that Popoy was no less a Stalinist than Joma.

Malvar read Popoy’s “Counter-Theses” but appears not to have understood it. Or didn’t take the arguments in the “Counter-Theses” seriously since it does not conform to his a priori opinion of Popoy. According to Malvar: “While Lagman himself might have denied it, his criticisms amounted to an attempt to turn the CPP away from the Maoist variant of Stalinism which it upheld, back toward the Soviet Stalinist perspective: a two-stage revolution and an alliance with the capitalist class, but a party based predominantly in the urban working class and with a program that made explicit references to socialism.”

However, Malvar cannot present one instance in the “Counter-Theses” where Popoy advocated for an alliance with the capitalist class during the democratic stage. In fact, it is not possible for Malvar to quote Popoy for nowhere in “Counter-Theses” did he say that an alliance with a “national bourgeoisie” is necessary.

Unlike Joma who explicitly included the petty bourgeoisie and even the national bourgeoisie in the “united front” that is one of the three instruments—along with working class leadership and the people’s army—in advancing the national democratic revolution, Popoy always insisted that the proletariat must ally with the peasantry in order to abolish feudalism and complete the democratic tasks of the continuing revolution.

In the “PPDR: Class Line Vs. Mass Line” part of the “Counter-Theses,” Popoy wrote: “This is a new-type of democratic revolution because, with the leading role of the proletariat in the people's revolution, it will be a continuing revolution towards the transition to socialism. It will and it must smash all the remnants of feudal and colonial rule to facilitate the free development of the class struggle.”

Further, in the founding “10 Theses of the PMP,” which was almost entirely written by Popoy, it is stated:

Una sa lahat, hinalinhan ng Maoistang Sisonistang partido ang Marxista-Leninistang linya ng permanenteng rebolusyon ng bastardong konsepto ng "dalawang-yugtong rebolusyon" na mekanikal na pinaghiwalay ang pakikibaka para sa demokrasya sa pakikibaka para sa sosyalismo.

Ang usapin dito'y hindi ang paggamit ng termino kundi ang interpretasyon at aplikasyon. Mismo si Lenin ay gumamit ng sariling pormulasyon — continuing revolution — para sa konsepto ni Marx at Engels ng permanenteng rebolusyon. Iba rin ang hugot dito ng mga Trotskyista. Inaabangan nila ang pagsiklab ng pandaigdigang rebolusyon kaya't obligadong maging "permanente" ang rebolusyon sa mga bansa.

First of all, the Maoist Sisonite party replaces the Marxist-Leninist line of permanent revolution with the bastard concept of the "two-stage revolution" that mechanically separates the struggle for democracy and the struggle for socialism.

The point here is not the use of the term but the interpretation and application. Even Lenin used his own formulation--continuing revolution--for Marx and Engels' concept of permanent revolution. The Trotskyists have their own conception. They await the eruption of the world revolution thus it is necessary to make the revolution in countries "permanent.” [Note: My translation]

Whether the term continuing or permanent revolution is used, it was evident to Popoy that the proletarian revolution in the Philippines will have to complete the democratic tasks in alliance with the peasantry but, on the basis of working class leadership, then move on to the socialist stage. This conception of a proletarian revolution is undoubtedly Leninist. This was sharply spelled out by Lenin in “Two Tactics of Social Democracy in the Democratic Revolution,” which was a polemic against the Mesheviks who didn’t want to advance radical democratic demands lest the liberal bourgeoisie abandon the 1905 Revolution whose participation they saw as necessary in achieving victory. In contrast, Lenin insisted that the democratic revolution must be pushed to the limit and it can only be done against the wishes of the liberal bourgeoisie through the militancy of the revolutionary peasantry of Russia.

This perspective of a proletarian-led democratic revolution resulted in Lenin’s formulation of a democratic dictatorship of the proletariat and the peasantry. The democratic dictatorship of the proletariat and the peasantry will provide the best foundation for further advancing the class struggle to the socialist revolution.

The difference between Popoy’s Leninist conception and Joma’s Stalinist-Maoist line for the Philippine revolution is clear. The latter explicitly wants an alliance with the national bourgeoisie to win the democratic revolution which is disconnected from the socialist revolution since the working class is organized along national democracy not socialism. For Joma, this makes sense since the national bourgeoisie will be repelled by socialism but can be attracted by national democracy, which is really a program for local capitalist development. Before this concept became appropriated by Stalin and Mao, this was basically the Meshevik line that Lenin debated against in “Two Tactics of Social Democracy in the Democratic Revolution.”

Popoy applied the Leninist line to the Philippine revolution by arguing that the working class has to be mobilized—even during the democratic stage—by a program of socialism not national democracy. However in recognition of the immediate democratic tasks of the Philippine revolution, the proletariat will have to ally with the peasantry and this means coming to terms with their demand for the eradication of feudalism. Nowhere in his writings did Popoy advocate for an alliance with national bourgeoisie. In private conversations, he even questioned whether a national bourgeoisie exists in the Philippine in the period of globalization.

Given Popoy’s conception of the Philippine revolution, where then does the difference with Malvar lie? Popoy affirmed Lenin’s continuing revolution while Malvar upholds the particular interpretation of Trotsky’s permanent revolution by WSWS. Herein lies the distinction—Malvar conflates the democratic and socialist revolution into one. While conceding that there are indeed democratic tasks that the proletarian revolution will have to complete, Malvar argues by quoting Trotsky, that this can only be done under socialism. This conflation of the democratic and socialist stages into one maybe Trotskyist but it is certainly not Leninist. But there are in fact revolutionary parties coming from the Trotskyist tradition whose understanding of permanent revolution hew close to Lenin's concept of permanent revolution.

Malvar engages in historical revisionism by claiming that Lenin abandoned the democratic dictatorship of the proletariat and the peasantry—in other words, the continuing revolution—for Trotsky’s permanent revolution after the April Theses of 1917. Yet the historical record is crystal clear—the October Revolution ushered in a democratic dictatorship of the proletariat and the peasantry in the form of the soviets of workers, peasants and soldiers which took power on the basis of a program of “bread, peace and land.”

The program of the October Revolution was democratic not socialist. First, the Soviet state implemented land redistribution—the Socialist Revolutionaries’ (SR) program of land-to-the-tiller. This policy was even less radical that the Bolshevik program of land nationalization which was state ownership of land that will be farmed by individual families. Nonetheless even nationalization of land was a democratic not a socialist policy as Lenin explained in the Bolshevik program. However, the appropriation of the SR agrarian program was a necessity to forge and preserve the alliance with the peasantry. In fact, it can be argued that the key challenges of the early period of the Russian Revolution from the Civil War to the New Economic Policy was how to sustain the alliance of the proletariat with the peasantry in the face of the counter-revolution and imperialist aggression.

Second, the Soviet state did not immediately expropriate the bourgeoisie in October 1917 as workers’ control not workers ownership was instituted. Only banks and foreign trade were promptly put in state control. Gradually the private property of the Russian bourgeoisie was indeed confiscated but this is far from Malvar’s fantasy of the socialist stage of the revolution being instantly necessary. The Russian experience clearly reveals the correctness of Lenin’s line of a continuing revolution from the democratic to the socialist stage.

Beyond the Russian Revolution, the experience of all revolutions in the backward capitalist countries from China to Cuba to Vietnam to Nicaragua, show the necessity for grappling with the democratic tasks of the proletarian revolution. In no sense can the experience of the 20th century proletarian revolutions be understood using the WSWS framework of overstepping the democratic revolution and skipping into the socialist revolution. Instead it is Lenin’s conception of a continuing revolution from the democratic to the socialist stage that shines a light into the class dynamics of the Chinese, Cuban, Vietnamese and Nicaraguan revolutions. In all these countries, despite the dominant capitalist dynamic of their societies, the persistence of the peasantry as remnants of feudalism and domination by imperialism called for concretely wrestling with the democratic question and highlighted the democratic tasks of the proletarian revolution which could not be disregarded.

In the Philippines, the very same problematique of the peasantry confronts the working class in its program for proletarian revolution. It is in recognition of this fact that Popoy applied Lenin’s idea of a continuing revolution to the proletarian revolution in the Philippines. Basing on an understanding of Philippine society as capitalist despite all its backwardness, Popoy advocated for the Party to exclusively organize the working class instead of dispersing its forces into mobilizing the “democratic classes.” With the Party organizing the working class into a powerful mass movement, the latter will become the vanguard class which will inspire, through its militant struggles, the peasantry to take the road of revolution—without the Party directly undertaking the task of organizing the democratic classes. The proletariat can only be organized as a hegemonic class if it is conscious of its historical task, thus the imperative for it to be organized on the basis of socialism not national democracy which is merely a program for local capitalism. To advance the proletarian revolution, the working class will have to ally with the peasantry by satisfying the latter’s class demand for the abolition of landlordism. This implies the completion of the democratic tasks of the proletarian revolution and exposes the fallacy of overstepping the democratic revolution.

Malvar creates the myth of Popoy as a Stalinist on the basis of two fallacies. One, by alleging that Popoy called for an alliance with the national bourgeoisie. I dare Malvar to find one quote from “Counter-Theses” or the “10 Theses of the PMP” where Popoy does a Joma by arguing for an alliance with the capitalist class.

Second, by claiming that Lenin abandoned the formula of a democratic dictatorship of the proletariat and the peasantry in favor of Trotsky’s “permanent revolution” that skips the democratic stage. Popoy explicitly and concretely applied a Leninist not a Trotskyist nor a Stalinist perspective to the Philippine revolution. Like Lenin, Popoy advocated for an alliance with the peasantry but with the proletariat exercising leadership to facilitate the revolution’s continuation into the socialist stage.

Popoy may have been felled by physical assassination in 2001 but his theoretical legacy and Leninist conception of the Philippine revolution endures despite attempts at character assassination.

Juan Manggagawa
February 6, 2021

CTTO: from PM blog: https://partidongmanggagawa2001.blogspot.com/2021/02/popoy-lagmans-leninist-vision-of.html?spref=tw

Pahayag ng BMP-ST sa ika-20 taong anibersaryo ng patraydor na pagpaslang kay Ka Popoy Lagman



Ginugunita natin ngayon ang ika-20 taong anibersaryo ng patraydor na pagpaslang kay Ka Popoy Lagman, BAYANI NG URING MANGGAGAWA, REBOLUSYONARYO at SOSYALISTA.

Bayani ng uring manggagawa, sapagkat naging inspirasyon ng napakaraming pakikibaka ng manggagawa at walang pagod na ginampanan ang pagkaisahin ang malawak na bilang ng mga manggagawa.

Matapos makalaya sa pagkakulong noong 1994, sunod-sunod na mga proyekto ang kaniyang ginawa para sa interes at kapakanan ng mga manggagawa at para pagkaisahin ang uring manggagawa. 

Ilan dito ay pagkakabuo ng National Confederation of Labor o NCL na binubuo ng malalaking federations. Nabuo rin ni Ka Popoy ang Kapatiran ng mga Pangulo ng Unyon sa Pilipinas o KPUP na binubuo ng mahigit 1,000 pangulo ng unyon sa ating bansa. 

Sa pangunguna ni Ka Popoy nailunsad ang ibat-ibang laban sa interes ng mga manggagagwa. Naikasa ang malawakan na pakikibaka para sa dagdag na sahod ng mabuo ang LAWIN 25. Inilunsad din ang TENT CITY sa Batasang Pambansa para sa kahilingan na P108.00 na dagdag na sahod. Naitala rin sa kasaysayan ang mapangahas at buong-loob na laban ng mga manggagawa sa TEMIC… na Labor Power. Nailarga rin ang isang kampanya para sa radikal na pagpapabago sa Labor Code… ang CBA ng Uri na kung saan ito ay kulumpol ng mga kahilingan na totoong tumutugon para sa kapakanan at interes ng uring manggagawa.

Nang maging tagapangulo ng BMP, isinulong ni Ka Popoy ang pagtatayo ng isang Law Office para sa mga manggagawa… ang LAGMAN LAW OFFICE. Nariyan din ang plano sa pagtatayo ng Workers Academy at Workers Bank.

Upang magkaroon ng boses ang mga manggagawa sa Kongreso, sa pamumuno ni Ka Popoy ay pumasok tayo sa labanan sa eleksyon. Tumakbo at nanalo ang SANLAKAS sa unang party-list election na kung saan ang unang tatlong nominees ng Sanlakas ay mula sa mga hanay ng mga manggagawa o tatlong pangulo ng unyon.

Rebolusyonaryo, sapagkat nais ni Ka Popoy ng isang radikal na pagbabago (hindi “Change is Coming” o tayo ay na Scam!), na ang nasa unahan ng radikal na pagbabagong ito ay ang uring manggagawa. 

Ngayon na mayroon tayong kampanyang CBA NG URI, naalala pa namin sa BMP ST sa pangunguna ni Ka Popoy kasama ang mga rebolusyonaryo ang nakaisip para ikampanya ito noong panahon ni Ramos. Sa ngayon patuloy nating ikakampanya ito, at sa kampanyang ito, turuan nating bungkalin ng masa kung gaano kainutil ang sistemang kapital na nirerepresenta ng gobyerno ni Duterte. 

Sa kasalakuyan, ayon sa datos ang Pilipinas sa ilalim ng gobyerno ni Duterte ay pang 79 sa 90 bansa  sa usapin ng pagresponde sa Covid 19, ibig sabihin isa sa mga nahuhuling bansa ang Pilipinas sa pag responde sa pandemya dulot ng Covid 19.

Isa pang datos ayon sa 2020 CORRUPTION PERCEPTION INDEX, ang Pilipinas sa gobyerno ni Duterte ay nasa rangko na 115 sa 180, ibig sabihin inutil ang gobyerno sa impact ng sa pag responde ng corruption sa gobyerno, pagresponde sa Covid 19 at sa usapin ng Health Care. 

Masasalamin din ang kainutilan ng gobyerno sa milyong-milyong nawalan ng trabaho. Sabi nga ng OXFAM, ang mga mayayamang tao sa mundo ay naka rekober na sa pandemya, subalit ang mga mahihirap ay dekada pang taon ang lalakbayin para medyo makarekober sa pinsala ng pandemya. 

Sa halip na gamutin ang krisis sa kalusugan sa pamamagitan ng mass testing, contact tracing at isolation ang covid 19, ano ang unang ginawa ng gobyernong ito?  

Tuloy-tuloy pa rin ang state-sponsored killings o mas kilala na EJK, isinabatas ang Anti-Terror Law, malawakan na Red Tagging, Pananakot, Pagdakip at pag paslang, lalo na sa mga progresibong individual at grupo at pagkitil sa academic at press freedom. Imbes na gamutin ang krisis sa kahirapan na bunga ng pandaigdigang resesyon, ang gustong gawin ng gobyernong Duterte ay baguhin ang pang ekonomiyang probisyon ng ating saligang batas, ibig nang ibenta o ipamigay ang Pilipinas sa mga dayuhan, 100% nang pwede nang ariin ng mga dayuhan ang mga korporasyon, lupa, lalong lala ang pagmimina at pati dagat at mga kagubatan ay pwede na nilang ariin. Na alam naman natin na magpapahirap lalo sa masang Pilipino dahil mawawala ang control ng mga batas dito at lalo nang lala ang kontraktwalisasyon. 

Wala rin ginagawa ang rehimeng Duterte sa mga nagtatasang bilihin, dagdag na bayarin sa kuryente at dagdag na sahod para sa mga manggagawa. Ang ginagawa naman sa krisis pang klima ay puro ayuda lang, walang talagang programa tungkol sa Risk Mangement at pagbabawal sa mga fossil energy tulad ng coal fired power plant at walang komprehensibong programa sa renewable energy. 

Sosyalista si Ka Popoy, sapagkat pinangunahan niya ang pagbibigay ng tamang direksyon ng laban ng uring manggagawa. Mula sa pambansang demokrasya (national democracy) na katangian at oryentasyon ng ating organisasyon ay itinama ni Ka Popoy na maging sosyalista ang katangian at oryentasyon ng ating organisasyon. 

Ang tatlong mahahalagang gawain, ang MAGMULAT, MAG-ORGANISA at MAGPAKILOS, ang siyang hindi makakalimutang mga habiling gawain ni Ka Popoy, na dapat kasabay nito ang sayantipikong “Kongkretong Pagsusuri sa Kongkretong Kalagayan”. Sapagkat ito ang mga sangkap para sa ating mga pakikibaka upang magtagumpay, lalo nang may mga kampanya tayong kinakasa, tulad nang CBA NG URI, SAHOD, PABAHAY at sa MERALCO, upang ito ay maikampanya hindi lang sa mga unyon kundi sa lahat ng masang organisasyon. Nasa oras na mag-deadlock pwede nang ikasa ng masa ang welgang bayan patungong Rebolusyon.

Ating isaisip ang mga aral at sinulat ni Ka Popoy para sa tagumpay ng ating mga pakikibaka!

Mabuhay ang Uring Manggagawa, Ituloy ang Rebolusyon, Sosyalismo sa Tunay na Pagbabago!

Pahayag ng BMP sa ika-20 anibersaryo ng pagpaslang kay Ka Popoy Lagman

Bukluran ng Manggagawang Pilipino
Pebrero 6, 2021

Ngayon ang ika-20 anibersaryo ng pagpaslang kay Ka Popoy Lagman,  tagapangulo ng Bukluran (1996-2001), bayani ng uring manggagawa at dakilang lingkod ng adhikain para sa totoong progreso sa masang anakpawis.

Sa dalawampung taon, naging saksi tayo sa malaking mga pagbabago sa pandaigdigang kapitalistang sistema - ang bagong teknolohiya sa produksyon at komunikasyon, ang paglakas ng ekonomya ng Tsina na naging "factory of the world", ang paglobo ng yaman sa "casino economy", ang urbanisasyong tinulak ng pinansya at ispekulasyon sa halaga ng lupa, ang paglaki ng sektor ng serbisyo kumpara sa agrikultura't industriya. 

Subalit sa ipinagmamalaking progreso, hindi sumabay (at napag-iwanan pa nga) ang masang walang pag-aari kundi ang kanilang lakas-paggawa. Ito ay gamundong inhustisyang mas lumawak at lumalim sa nagdaang dalawang dekada. Inhustisya na sa ngayon ay nasa anyo ng krisis sa kalusugan, kabuhayan, klima, at karapatan na bumabatbat sa manggagawa't mamamayan dulot ng pandemya, resesyon, pagkasira ng ekolohiya, at pasistang atake ng rehimeng Duterte sa mga batayang karapatan ng mamamayan. Kawalang katarungan na maihahalintulad sa kaso ng pamamaslang kay Ka Popoy Lagman. 

Nananawagan tayo sa mga kasapi ng Bukluran at lahat ng naghahangad ng lipunang walang kahirapan at pagsasamantala ng tao sa tao. Sariwain ang mga aral at karanasang ibinahagi ni Ka Popoy sa kilusang paggawa at rebolusyonaryong kilusan. Magsilbi itong gabay sa ating araw-araw na pagkilos at pakikibaka. Isabuhay ang mapanlabang diwa ni Ka Popoy, na natatanging paraan para mabigyan natin ng hustisya ang buhay na kanyang inalay sa uring manggagawa at sa ganap na pagbabagong panlipunan. 

Tuloy ang laban para sa kabuhayan, kaligtasan, kapakanan, at kapangyarihan ng uring manggagawa!

Hustisya para kay Ka Popoy! Hustisya sa  manggagawa at masang anakpawis!

Tula sa ika-20 anibersaryo ng pagkamatay ni Ka Popoy Lagman

saktong dalawampung taon na ang nakararaan
nang si Ka Popoy Lagman ay pinaslang sa Diliman
hanggang ngayon, naghahanap pa rin ng katarungan
ang pamilya, pati na kasamahan sa kilusan

mantak mong isipin, dalawang dekada na pala
ng paglulupa't tumanda na kaming aktibista
hustisya'y kaybagal subalit kami'y umaasa
sa kalaunan ay makakamit din ang hustisya

- gregoriovbituinjr. 02.06.2021

Huwebes, Marso 19, 2020

Ang Hasik ng Katipunan, ang Buklod ng BMP, at ang KASAMA ng KPML

ANG HASIK NG KATIPUNAN, ANG BUKLOD NG BMP, AT ANG KASAMA KPML
Maikling sanaysay ni Gregorio V. Bituin Jr.

May ninuno pala ang BUKLOD ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP) at ang dating KASAMA ng grupong Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML). Ito ang HASIK ng KKK o Katipunan nina Gat Andres Bonifacio.

Sa aklat na "Kartilyang Makabayan: Mga Tanong at Sagot Ukol Kay Andres Bonifacio at sa KKK" na sinulat ni Hermenegildo Cruz, ay nabanggit ang pagbubuo ng Hasik na maihahalintulad sa pagbubuo ng Buklod ng BMP, at dating KASAMA (Kapatiran ng mga Sosyalistang Aktibistang Maralita), ng KPML na binago na't ginawa na ring Buklod na ibinatay sa BMP. Sa pahina 21 ng nasabing aklat ay nasusulat: 

25. - Sa papaanong paraan ginagawa ang pagkuha ng kasapi? - Sa bawa't pook ay nagtatayo ng isang wari'y lupon na kung tawagin ay "Hasik" na binubuo ng tatlo katao na paranhg tatlong tungko. Ang "Hasik" na ito ang siyang sa inot-inot ay nanghihikayat upang may sumapi sa "Katipunan". Pagdamidami na ng mga kasangayon ay saka pa lamang itinatayo ang "Balangay" na pinamumunuan ng isang lupon na ang mga tungkulin ay tulad din ng sa Kataastaasang Lupon. Ang mga "Hasik" na yaon ay di na ipinagpatuloy ng malapit na ang tangkang panahon sa paghihimagsik, pagka't ang mga taong baya'y halos naguunahan nang sila'y mapabilang sa "Katipunan".

Ang pagbubuo ng Buklod ng BMP ay naisulat ng namayapang Ka Popoy Lagman sa akda niyang PAGKAKAISA na nalathala sa magasing Tambuli ng BMP noong Disyembre 1998. Halina't sipiin natin ang ilang bahagi nito:

"Dapat ay mas madali ang magbuo ng grupo o sirkulong pampulitika ng lima hanggang sampu katao sa bawat kompanya (tawagin natin na mga buklod) kaysa magbuo ng unyon na kinakailangang dumaan sa mga ligal at teknikal na proseso. Upang mapatampok ang pampulitikang tungkulin at katangian ng BMP, mas wasto at mas mahusay na ang magiging ispesyalisasyon nito ay ang pagbubuo ng network ng mga grupo o sirkulong pampulitika sa pinakamaraming kompanyang maaabot nito na mas nakatuon sa pampulitikang pagkamulat, pagkakaisa, pagkakaorganisa at pakikibaka ng masang manggagawa bilang uri."

"Oryentasyon ng mga buklod na ito ang aktibong paglahok sa pang-unyong pakikibaka nang hindi binabago ang prinsipal na diin sa pampulitikang pag-oorganisa. Bawat lider, organisador at aktibista ng BMP ay dapat magkaroon ng mga target na kompanyang tatayuan nila ng mga buklod. Dapat ay walang tigil ang araw-araw na pagbubuo ng mga buklod na ito hanggang sa malatagan natin ang mayorya ng mga kompanya sa buong bansa ng ganitong network ng sosyalistang pagkakaisang makauri bilang preparasyon sa paglubha ng krisis ng globalisasyon at pag-igpaw ng kilusan ng uring manggagawa sa antas ng pampulitikang pakikibaka."

Sa bahagi naman ng KPML, binuo noon ang KASAMA upang maipalaganap ang makauring pagkakaisa ng mga maralita bilang proletaryado at ng uring manggagawa sa kabuuan. Katatampukan ang KASAMA ng pag-oorganisa at pampulitikang pagmumulat. Ayon sa Oryentasyon ng KASAMA: "Ang KASAMA ay isang pampulitikang grupo o sirkulo (mga 5-10 katao) ng mga mulat na maralita sa loob ng isang lokal na organisasyon at komunidad na kinikilusan ng KPML, o kaya'y mga indibidwal na maralitang wala pang organisasyon sa isang komunidad."

"Binuo ang KASAMA bilang katuwang ng KPML sa pagkokonsolidad sa ating mga kinikilusang komunidad. Pagkat sila ang mga mulat (may mataas na pampulitikang kamalayan) na maralita sa loob ng kanilang mga lokal na organisasyon, pangungunahan nila ang kanilang samahan sa mga pagkilos sa loob at labas ng kanilang mga komunidad, at magsasagawa ng pagmumulat sa hanay ng kasapian at maging sa iba pang organisasyon at mga kalapit pang komunidad. Ang mga KASAMA ang siyang magiging gulugod sa pag-oorganisa at pagkokonsolida ng ating organisasyon at mga komunidad na kinikilusan."

Sa ngayon, napagpasyahan na ng KPML na mas mainam na gamitin ang Buklod, at nawala na ang pag-oorganisa ng Kasama bilang pagtalima sa atas ng BMP, kung saan kasaping organisasyon ang KPML, na magtayo ng Buklod sa mga komunidad ng maralita upang palakasin ang sosyalistang kilusan.

Maraming salamat sa Katipunan, at may pinagmanahan pala ang BMP at KPML bilang mga mapagpalayang organisasyon tungo sa pagtatayo ng lipunang walang pang-aapi at pagsasamantala ng tao sa tao.

Mga pinaghalawan:
aklat na "Kartilyang Makabayan: Mga Tanong at Sagot Uklo Kay Andres Bonifacio at sa KKK" na sinulat ni Hermenegildo Cruz, (inilimbag, 1922), pahina 22
http://popoylagman.blogspot.com/2009/07/pagkakaisa-akda-ni-ka-popoy-lagman.html
http://kpml-org.blogspot.com/2010/10/ang-pagbubuo-ng-kasama.html

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Marso 16-31, 2020, pahina 18-19.

Huwebes, Pebrero 6, 2020

Mensahe ng XDI sa ika-19 anibersaryo ng pagkapaslang kay Ka Popoy Lagman

PAHAYAG NG EX-POLITICAL DETAINEES INITIATIVE (XDI)
Pebrero 6, 2020

MENSAHE NG XDI SA IKA-19 ANIBERSARYO
NG PAGKAPASLANG KAY KA POPOY LAGMAN

Kami, mula sa Ex-Political Detainees Initiative (XDI) ay taos kamaong nagpupugay kay Ka Popoy Lagman. Labinsiyam na taon na mula nang siya'y mapaslang at hanggang ngayon ay patuloy ang paghahanap ng katarungan.

Isa si Ka Popoy Lagman sa mga batikang lider na nakibaka upang palayain ang manggagawa sa kuko ng kapitalismo. Siya'y dakilang guro at lider-manggagawang nagpapatuloy ng pakikibaka sa tradisyon ng mga naunang lider-manggagawang namuno sa mga naganap, tulad ng Paris Commune at ng Rebolusyong Oktubre.

Si Ka Popoy ay isa ring XD o dating bilanggong pulitikal. Hinuli siya at nakulong noong Mayo 26, 1994, dalawang araw matapos ang isang rali sa Makati kung saan labingdalawang aktibista ang nahuli, at noong kasagsagan ng SLAM APEC Conference noong Nobyembre 1996. Siya'y isang masigasig na chairman ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP) noong siya'y mapaslang noong Pebrero 6, 2001.

Muli, kami sa Ex-Political Detainees Initiative (XD) ay taas-kamaong nagpupugay sa magiting na lider na si Ka Popoy Lagman!

Hustisya para kay Ka Popoy Lagman at sa lahat ng mga dati at hanggang ngayon ay bilanggong pulitikal! Palayain ang lahat ng bilanggong pulitikal!


EDGAR DESACULA
Pangulo

EDWIN GUARIN
Ikalawang Pangulo

GREGORIO BITUIN JR.
Sekretaryo Heneral

JOVEN LIM
Ingatyaman

RONI DURAL
Auditor 

Tula: Ka Popoy Leninista


POPOY LAGMAN, LENINISTA

Popoy Lagman, na kilala ring Ka Popoy sa madla
Organisador na Leninista ng manggagawa
Pilipinong rebolusyonaryo, tanyag, dakila
O, bakit ba ikaw ay pinaslang nang walang awa
Yinanig ang bayan sa iyong biglang pagkawala
Leninistang nagturo sa amin ng rebolusyon
Ang tagumpay ni Lenin noon, inaaral ngayon
Gurong tunay si Ka Popoy nang magawa ang layon
Manggagawa, magkaisa kayo sa inyong misyon
Ang itayo n'yo ang lipunang sosyalista ngayon
Nagkakaisang puso, diwa't prinsipyo'y di lingid
Laban sa kapitalismong sadyang sistemang ganid
Edukador ng obrerong ating mga kapatid
Nang kawalan ng hustisya'y tuluyan nang mapatid
Isang pagpupugay kay Ka Popoy ang aming hatid
Nagtataguyod ng Leninistang diwa't prinsipyo
Isinasapuso'y tunay na diwang makatao
Sosyalistang lider siyang may pamanang totoo
Tahakin ang landas ni Ka Popoy, ang Leninismo
At palakasin ang pagkakaisa ng obrero
- gregbituinjr.
02.06.2020

Pahayag ng KPML sa ika-19 anibersaryo ng kamatayan ni Ka Popoy Lagman

PAHAYAG NG KPML SA IKA-19 NA ANIBERSARYO NG KAMATAYAN 
NG BAYANI NG URING MANGGAGAWANG SI KA POPOY LAGMAN
Pebrero 6, 2020

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taos kamaong nagpupugay kay Ka Popoy Lagman. Labinsiyam na taon na mula nang siya'y mapaslang at hanggang ngayon ay patuloy ang paghahanap ng katarungan.

Isa si Ka Popoy Lagman sa mga batikang lider na nakibaka upang palayain ang manggagawa't maralita mula sa kuko ng kapitalismo. Siya'y dakilang guro at lider-manggagawang nagpapatuloy ng pakikibaka sa tradisyon ng mga naunang lider-manggagawang namuno sa mga naganap, tulad ng Paris Commune at ng Rebolusyong Oktubre.

Si Ka Popoy ay hinuli at ikinulong ng estado noong Mayo 26, 1994, dalawang araw matapos ang isang rali sa Makati kung saan labingdalawang aktibista ang nahuli. Dinakip din siya sa kasagsagan ng SLAM APEC Conference noong Nobyembre 1996. Siya'y isang masigasig na chairman ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP) mula 1995 hanggang sa siya'y mapaslang noong Pebrero 6, 2001.

Si Ka Popoy ay isang maaasahang giya upang tayo’y hindi makalimot na tanging sa ating sama-samang pagkilos ay makakamit natin ang ninanais nating lipunang malaya, walang pang-aapi at pantay-pantay. Ibinuwis niya ang kanyang buhay para lamang ituro sa atin na sa ating nagkakaisang lakas ay mapagtagumpayan natin ang anumang laban na ating susuungin, upang ipatimo sa ating isipan, na tayo at tayong mga maralita ang siyang may kakayahan at may karapatang ituloy ang ikot ng gulong ng kasaysayan at siyang tanging may kakayahang pamunuan ang susunod na lipunan. Lipunang tayo ang siyang bubuo. Lipunang tayo ang siyang huhugis.

Si Ka Popoy Lagman, na gaya ng sulong naglalagablab, ay nagpaalab sa ating pakikibaka para sa tunay na kalayaan at pagbabago.

Ang KPML bilang kasapi ng BMP, Sanlakas, at pundadores ng Partido Lakas ng Masa (PLM) ay patuloy na nakikibaka upang ang mga pangarap ni Ka Popoy na isang lipunang malaya at walang pagsasamantala, tulad din ng aming pangarap, ay makamit ng uring manggagawa at masa ng sambayanan.

Hustisya para kay Ka Popoy Lagman! Mabuhay ang uring manggagawa! Tuloy ang laban!

Popoy Lagman, Leninista

POPOY LAGMAN, LENINISTA

Popoy Lagman, na kilala ring Ka Popoy sa madla
Organisador na Leninista ng manggagawa
Pilipinong rebolusyonaryo, tanyag, dakila
O, bakit ba ikaw ay pinaslang nang walang awa
Yinanig ang bayan sa iyong biglang pagkawala
Leninistang nagturo sa amin ng rebolusyon
Ang tagumpay ni Lenin noon, inaaral ngayon
Gurong tunay si Ka Popoy nang magawa ang layon
Manggagawa, magkaisa kayo sa inyong misyon
Ang itayo n'yo ang lipunang sosyalista ngayon
Nagkakaisang puso, diwa't prinsipyo'y di lingid
Laban sa kapitalismong sadyang sistemang ganid
Edukador ng obrerong ating mga kapatid
Nang kawalan ng hustisya'y tuluyan nang mapatid
Isang pagpupugay kay Ka Popoy ang aming hatid
Nagtataguyod ng Leninistang diwa't prinsipyo
Isinasapuso'y tunay na diwang makatao
Sosyalistang lider siyang may pamanang totoo
Tahakin ang landas ni Ka Popoy, ang Leninismo
At palakasin ang pagkakaisa ng obrero
- gregbituinjr.
02.06.2020

Huwebes, Marso 21, 2019

Former Albay Rep. Grex Lagman pays tribute to slain uncle Popoy Lagman



Former Albay Rep. Grex Lagman pays tribute to slain uncle Popoy Lagman
Last updated Mar 21, 2019

It’s been 18 years since workers’ leader Filemon “Popoy” Lagman was assassinated at the University of the Philippines, and to former Albay Rep. Grex Lagman, he will always be his cool uncle.

Grex paid tribute to Popoy on the latter’s birthday on March 17.

In a Facebook post, Grex greeted his uncle and said his memorial at the Bahay ng Alumni steps would always remind his family of his heroic deeds. He may be gone, but his memory lives on in their hearts and minds, he added.

And his works live on in his son Dante, who are continuing his advocacies.

But Grex also loved his uncle’s other side, such as his love for motorcycle. It was Popoy who taught him to ride big bikes as a kid, he added.

Popoy will never be forgotten!


“Mapagpalayang Kaarawan, Uncle Ching! Ang pananda ninyo sa hagdanan ng Bahay ng Alumni ay laging nagpapaalala sa amin ng iyong kabayanihan! Ang memorya mo ay laging buhay sa aming mga puso’t isip.

Happy you’re continuing his advocacies, pinsan Dante Josef Lagman!

Miss your 500 cc motorcycles, unc! You taught me how to ride ’em big bikes at age 10! What a cool tito! Hehe,” Grex posted.